Kolejny miszmasz, czyli podziekowań ciąg dalszy

To już ostatnia z cyklu zaległych prac. I już tłumaczę skąd tytuł posta.
Poprzednim razem wspominałam, o tym, że dla wychowawczyni Weroniki oprócz "ramkowego" podziękowania powstało coś jeszcze.
Dowiedziałam się, że w przyszłym roku szkolnym grupą mojej Werci będzie zajmowała się inna Pani, więc stwierdziłyśmy z innymi mamami, że wypadałoby jakąś drobnostkę jeszcze na pamiątkę podarować. Czasu już na cuda nie było, bo prawie koniec roku, więc pogrzebałam w moich skarbach i wydumałam co poczynić.
Pomyślałam, że chyba każda nauczycielka posiada w pracy całą masę długopisów i innych tym podobnych, więc stwierdziłam, że zrobię pudełko na takie właśnie przydasie.
Wygrzebałam plastikowe pudełko po ferrero. Pomalowałam białą akrylową farbą (znowu bez papieru ściernego, bo nie miałam kiedy się zaopatrzyć), wybrałam serwetkę i zabrałam się do pracy. W międzyczasie totalnie spaprałam, próba zdarcia serwetki skończyła się zdarciem sporego kawałka farby. Kolejne malowanie i w końcu jako tako udało się okleić. Trochę nierówności wyszło... ach te wszystkie zaokrąglenia na pudełku... podziwiam Was dziewczyny, co kleją okrągłości bez problemu...

W końcu się udało... ale takie "łyse" jakieś mi było. Wygrzebałam ramkę ze Snip-Artu i uzupełniłam kwiatuszkami ( i stąd miszmasz, bo znowu pomieszałam decu z quillingiem i jeszcze tekturkową ramką :) )

Środek wykleiłam grubszym filcem i wstawiłam małą dedykację:

No i jak Wam się mój kolejny miszmasz podoba? ;)

Zmykam, do następnego razu, paaaa

Podziękowania dla nauczycielek

Wiem... już prawie połowa wakacji, ale jakoś wcześniej okazji nie było ;)

Na koniec roku szkolnego powstały podziękowania od grupy mojej Weroniki.
Specjalnie na moją prośbę Marta ze Snip-Artu wprowadziła do asortymentu shadow-boxy 20x20. W rogach przykleiłam napis "Dziękujemy". Jako, że podziękowania od grupy Biedronek, nie mogło zabraknąć tych sympatycznych stworzeń.
Wybaczcie, upał, weny nie mam, pokazuje od razu i uwaga, bo podziękowania cztery więc i zdjęć dużo. W kolejce jeszcze czeka prezent dla wychowawczyni, ale stwierdziłam, że następnym razem, bo za dużo by tego na jeden raz było :)

To tyle na dzisiaj, do "zobaczenia" wkrótce :)
Edit 22.07: no widzicie, upał doskwierał, mózgownica na zwolnionych obrotach. Zapomniałam dodać, że biedronki wg przepisu Elizy z moimi maciupkimi modyfikacjami ;)

Morskie opowieści...?

Witam Was... znowu... tak zwariowałam (wczoraj dopiero pisałam,a dzisiaj kolejny post) ale korzystam z wolnego popołudnia ;) Poza tym już obiecałam Marcie, że się postaram zdążyć coś zrobić ;) Jak pewnie część obserwatorek Marty zauważyła w Essach pierwsze wyzwanie - temat: morskie opowieści. Tak - pomyślałam - ja i morze... no uwielbiam... przebywać - ale jakoś nie miałam serca do morskich prac. Ba! Nawet papierów morskich nie mam, bo skoro mnie nie kręcą za bardzo...  jakby się zastanowić, to na sumieniu mam jedną pracę związaną z wodą... pamiętacie świąteczny konkurs Marty na pierogową rybkę i mojego czerwonego Franca? :) Tyle, że Franc był w pełni jadalny, koło papieru ani nie leżał.

Przypomniało mi się, że mam fajowe foty z zeszłych wakacji i jeden arkusz papieru pasujący do tematu (dostałam od dziewczyny, od której kupowałam BS). Trochę pomyślałam, podrukowałam i zabrałam się do roboty... jak będę miała doła, że w tym roku morza nie zobaczę, to się napatrzę na moim "dziele" ;) Ale po kolei, bo miały być morskie opowieści:

Wśród morza fal, drewniany pokład, na pokładzie młodzieniec - marynarzyk z druhami - papugą i kotem. W oddali widać brzeg. Na piaszczystej plaży wśród mew stoi dziewczyna (tak na fotce jestem ja, czyli w rzeczywistości już nie dziewczyna, ale to się wytnie :P) tęskno wpatrzona w błękit fal...
Już niedługo, jeszcze trochę... złowiona przez młodzieńca złota rybka spełni ich marzenia....

Tak, wiem, opowiastka króciutka (już kiedyś pisałam jaki to ze mnie umysł ścisły ;)) i w dodatku zasypałam Was fotkami, ale jak zwykle nie mogłam się zdecydować. I tak już kilka wywaliłam ;)

Pracę oczywiście zgłaszam do essowego wyzwania:

A, muszę się jeszcze przyznać, że pierwszy raz odważyłam się cosik potargać ;)


A podziękowania dla nauczycielek nadal czekają na swój wielki moment, ciekawe, czy zdążę przed końcem wakacji :D

Idę nakarmić essowego żabolka i pozdrawiam niedzielnie :)

Rocznicowo na różowo

Obiecywałam, że się pojawię niebawem, no i jestem :)
Sprawdziłam specjalnie wytyczne i okazało się, że moja praca idealnie wpasowuje się w wymagania.

Jak już wspominałam w poprzednim poście na rocznice kolorków u Danutki miała lecieć niebieściuchna karteczka, ale takie cuda tam powstają, że stwierdziłam, że prosta karteczka, to będzie za mało. A ja ostatnio stworzyłam coś, co pasuje idealnie do pierwszego wydania kolorków.

Jako, że jestem z Wami dopiero od grudnia (z końcem listopada przecież dopiero założyłam bloga), urodziny Stefana postanowiłam uczcić pracą w kolorze, w którym nie miałam okazji "uczestniczyć". Padło na kolor różowy, od którego to wszystko się zaczęło :)

Teraz trochę więcej o pracy. Wybieraliśmy się w gości i wpadłam na pomysł, żeby nastolatce, która swoimi konkursowymi (j. polski) pracami zdobywa wyróżnienia na poziomie krajowym, podarować zeszyt, notatnik - żeby mogła sobie na szybko zapiski w nim robić. No i powstał:

 I jak Wam się podoba?

Na koniec dzisiejszego posta postanowiłam śladem moich koleżanek-artystek wstawić kolaż (no trochę mniejszy ;)) wszystkich moich kolorystycznych prac ;)

I jeszcze banerek

I jeszcze kilka słów do Danutki: Kochana, już tutaj dużo pisać nie będę, bo wszystko, co chciałam, powiedziałam Ci w komentarzu pod lipcowym kolorkiem. Tutaj powiem tylko krótko:

DZIĘKUJĘ!

 Dziękuję za kopa w tyłek, żeby ruszyć mózgownicą, dziękuję za możliwość poznania tylu fajnych kolorystek i za to, że czasem do mnie też zaglądną ;) To w skrócie ;) Ale powiem Ci jeszcze jedno:

JA CHCĘ JESZCZE!

 

Jeszcze kilka zaległych prac czeka, więc do "zobaczenia" wkrótce... ;)

Zaległa niebieściuchna karteczka

Witam Was serdecznie,
dzisiaj będzie króciutko. Ostatnio obiecałam pokazać karteczkę jaka poleciała razem z albumem do Natalii. Starałam się ją utrzymać w jednej tonacji - niebieski, to jeden z ulubionych kolorów, idealnie pasuje do albumu (w szczególności do okładki - choć papier inny, ale oba Magicznej Kartki). Bez warstw, odniosłam (może mylne...) wrażenie, że Natalia woli prostsze karteczki i taką też, mam nadzieję, udało mi się zrobić. Napisy się błyszczą, bo przeciągnęłam je brokatowym długopisem.

Pierwotnie myślałam, czy nie zgłosić jej do Danutkowych kolorków, ale stwierdziłam, że wszystkie rocznicowe prace takie super, a ja z prostą (ale od serca :)) karteczką... prawdopodobnie ostatnia moja praca się nada, muszę tylko poszukać szczegółów. No właśnie ostatnia praca... ale mam zaległości... penie wrócę za dzień dwa z kolejną starą już nowością ;)
Tymczasem pokazuję karteczkę i znikam, do "zobaczenia" wkrótce :)