Niebiesko-zielono i ważki...

Prac mi się nazbierało, Matusia zasypia, więc postanowiłam dzisiaj znowu się pochwalić, tym razem tym, co w świat ode mnie poszło. Już wiem, że dotarło, więc spokojnie mogę pokazywać ;)

Nie wiem, czy pamiętacie, jakiś czas temu ogłosiłam, że jak ktoś złapie na moim liczniku cztery piąteczki, to czeka go niespodzianka? No i złapała nasza Natalia, tak, ta od quillingowych cudów, ta, co nawet wucet jest w stanie ukręcić ;)
Powiem szczerze, że wpadłam wpierw w panikę, bo przecież jak ja z moimi biednymi kręciołkami do Natalii, nawet jej pisałam, że mi klina wbiła. Ale, dałam sobie trochę czasu na przemyślenia, kombinowałam, kombinowałam i w końcu wpadłam na pomysła. Mój tok rozumowania był prosty - Natalia uwielbia ważki, ba, namiętnie robi im fotki (swoją drogą cudne, a właśnie w ostatnim poście opublikowała cały spory "zestaw", zapraszam, można sobie pooglądać). Skoro fotki, to może zrobić albumik, w którym będzie mogła te najpiękniejsze sobie wkleić? I tego się trzymałam, z albumiku zrobił się album na bazie 20x20cm (tak, żeby zmieściło się większe zdjęcie, albo i dwa na stronie ;). Dopytałam o ulubione kolory i się ucieszyłam, bo ja też uwielbiam niebieski. Natalia lubi połączenie niebieskiego z zielenią, więc cały album w barwach niebiesko-zielonych. Jedynie tekturkę (album zostawiłam w stanie surowym, żeby już nie przesadzić).
Nerwów trochę mnie kosztował. Kurcze, też tak macie, że jak bardzo Wam zależy, to akurat musi się knocić? Myślałam, że zejdę, kiedy to wymazany solidnie od spodu napis "Album" wylądował, oczywiście posmarowaną stroną, prosto na okładce, ale żeby było zabawnie, nie na swoim miejscu... całe szczęście jakoś udało się wybrnąć...

Pomysł na wytłoczenia w środku zapożyczyłam od dziewczyny od której kupowałam BS, choć ona miała takie wąziutkie, idealnie na border się nadające.
Okładkę od wewnątrz ozdobiłam delikatniejszymi kolorami, środek bardziej wyrazistymi. Na zdjęciach widoczna mała łapka, to Matusia, moja pomocnica. Chciałam złapać jeszcze słoneczne światło, więc, skoro nie spała, koniecznie musiała mi strony przewracać ;) W sumie na niektórych zdjęciach sama takiego efektu bym nie uzyskała ;)
Dobra, bo się rozpisałam okropnie, pokazuję co to też naszej Natalii poczyniłam :)

 

W trakcie pracy na środkiem grzebałam w moich skrzyniach, co by się jeszcze nadało i wyobraźcie sobie moja radość, jak znalazłam dziurkacz w kształcie ważki :D Konfetti jakie mi zostało spakowałam do woreczka i wysłałam w paczuszce :) No i powiedzcie mi, co innego mogło się znaleźć na okładce, jak nie ważki? W dodatku w pewnym momencie wpadłam, że przecież dobrze by było, żeby dekoracja okładki była bardziej na płasko tak, żeby Natalia mogła spokojnie w środku wklejać zdjęcia na zielonych kartach, bez obawy o zmiażdżenie przodu.

Do albumu dołączyłam jeszcze kilka przydasiów (mam nadzieję, że się przydadzą ;)) i karteczkę z gratulacjami, ale dokładnie o niej w osobnym poście. Teraz tylko pokaże "komplecik"

Ale Was dzisiaj zamęczyłam tasiemcem ;) I jak Wam się podoba?
Matusia śpi, idę działać, do następnego razu, paaa

I znowu się będę chwalić i to podwójnie ;)

Tak, szczęściara ostatnio jestem ;) Jednego dnia otrzymałam dwie przesyłki :)

Jako pierwszą pokażę Wam karteczkę, jaką dostałam jeszcze na urodziny, tym razem od Marty

Popatrzcie na te cieniowania...

Marta, dziękuję :)

I drugą niespodziankę zrobiła mi Danusia. Pamiętacie jej żółtą pajęczynę? Napisałam pod jej postem, że przydałaby mi się taka do Werki na przestrogę, co się stanie jak nie będzie u siebie porządku trzymać ;). No i Wercia dostała obrazek ;) Danusia dodała jeszcze na moje życzenie pajączka, ba, nawet jest podpisany ;)

Powiem Wam, że nie tylko mi się gęba uśmiechnęła na widok obrazka. Wercia była przy rozpakowywaniu, jak jej wytłumaczyłam, że to dla niej i dlaczego, to aż pisnęła z radości, stwierdziła, że fajny i poleciała po chwili postawić na półeczce. Musiałam przestawić na wyższy poziom ze względu na Matusię, bo się bałam, żeby nie zepsuła przypadkiem. Półeczka jest przy łóżku piętrowym, na razie górny poziom nieczynny, brak schodków, stąd wystające śruby, Ale obrazek świetnie się prezentuję, z resztą zauważycie tam też moje "wariackie" pudełko ;)

Ale, żeby nie było, przed odłożeniem obrazka, jeszcze mała sesja fotograficzna musiała być ;)

O obrazku wiedziałam, ale Danusia postanowiła zrobić mi jeszcze niespodziankę i razem z Werkowym obrazkiem przysłała swoją kawową- Toskańską serwetkę :)

To jest niemożliwe, te xxx są takie maciupeńkie. Obie z mamą się przyglądałyśmy z niedowierzaniem. Serwetkę już pewnie widziałyście, ale pochwalę się nią już na moim stole i z moim kubkiem (akurat herbaty a nie kawy, ale o tym sza... no kto to widział, żeby wieczorem do kolacji kawę pić ;))

Danusiu, już Ci pisałam, dziękuję za nie- i spodziewajkę  :)

A teraz wybaczcie, skończyłam dzisiaj moje zadanie specjalne, paczuszka poszła w świat ;) Idę odespać, choć w głowie się kłębią kolejne pomysły... 

Paaa, do następnego razu

Matka-wariatka i skleroza nie boli ;)

Ufff...
Witam Was w ten ukrop...
Od wczoraj głównie leżę, kiedyś uwielbiałam upały, teraz mnie wykańczają, w dodatku znowu brzuszek (Danuta, uspokajam, badania porobione, p. doktor stwierdziła zdrowa jak rybka, po prostu ten typ tak ma ;))
 Dziewczynki latają z balonami (dzisiaj u nas odpust), skąd one te siły biorą? ja to raczej wyglądam tak (no, dobra, gabaryty może nie te :P)

Ale, koniec użalania się, chcieliśmy lato, to teraz mamy, nie? ;)

Napracowałam się ostatnio trochę i niezłe mam teraz zaległości, ale powolutku ;)
Dzisiaj prace będą dwie, stąd dziwny tytuł posta.
Dlaczego matka-wariatka? Bo stwierdziłam, że zwariowałam, ale po kolei. Jakiś czas temu wprowadziliśmy Weronice bony na telewizję. Ma przydzielone na każdy dzień dwa i sobie nimi dysponuje (tak na chłopski rozum - kupuje sobie czas antenowy ;)). Ale bony-karteczki małe, łatwo zgubić. Dobrze, że od jakiegoś czasu zbieram różne bardziej, lub mniej dziwne rzeczy (też tak macie?). Z mojego kartonu wygrzebałam kartonik - pudełko po LIDL-owych pieczątkach (przed Bożym Narodzeniem były do kupienia) i dałam Werce, żeby sobie kupony schowała. Minął tydzień, w międzyczasie powstał chustecznik i tak się zapaliłam do decu, że coś mnie kopnęło, dorwałam owy kartonik w przerwie, kiedy to gotował się niedzielny obiadek. Szybkie machnięcie biąłą farbą - o ludzie! Masakra, śliski nadruk, no tak, mogłam się spodziewać, papieru ściernego w domu brak, trudno, będzie kolejna warstwa... z powrotem do gotowania... kolejna warstwa... i znowu do garów... i tak jeszcze nie wiem ile razy, w końcu pudełko było do zaakceptowania. Matusia po obiadku poszła spać i przy bacznej obserwatorce (Werce) zabrałam się za klejenie. A, że  Wercia ostatnio ma fazę m. in. na Monster High i takowe serwetki akurat posiadałam - wybór był prosty. Nijak mi te nadruki nie pasowały, ale w sumie aż tak tragicznie nie wyszło. Grunt, że mała właścicielka zadowolona :)

Na szybciocha powstała jeszcze kartka. Zajęta tworzeniem podziękowań do przedszkola (tak, wkrótce je pokażę), zapomniałam kompletnie, że Wercia kończy przecież też angielski i wypadałoby p. nauczycielce cosik zmajstrować. I tak powstała karteczka. Stempelek o ile dobrze pamiętam z papierowelove na fb. Z literek Magicznej Kartki ułożyłam nazwę kursu, a w środku umieściłam głównych bohaterów, towarzyszy zabawy dzieciaków ;) Powiem szczerze, że średnio zadowolona jestem, ale czasu  nie było na obmyślenia.

Mąż wrócił z toru - pora dokończyć obiad. Podziwiam w takie upały stać w tym pełnym słońcu, że też mu się chce, a zawsze narzeka na ciepło... cóż hobby... dobrze, że ja se wybrałam takie, gdzie w ciszy, spokoju i nie na świeżym powietrzu. Znaczy, niekoniecznie, ostatnio pewną niespodziewajkę tworzyłam na działce u brata ;) ale to był tylko mój wybór, i post na ten temat na pewno już niedługo się pojawi :)
Dobra zmykam już, bo za chwilę będzie bunt głodomorków ;)
Do następnego razu, paaaaa

Niespodzianka też do mnie dotarła :)

Witam Was, dzisiaj będzie króciutko, bo dzisiaj się tylko chwalę.

W piątek (tak, wiem, że późno się chwalę, ale zagoniona baardzo byłam) zapukał do mnie listonosz z bąbelkową kopertą. Jedno zerknięcie na nadawcę i już piszczałam z radości (oczywiście kiedy to już zamknęłam drzwi za listonoszem ;) ). Bo jak tu nie piszczeć, kiedy to cudeńka od naszej Beatki.

A z koperty wyciągnęłam piękną kartkę (już obczajałam jak te złocenia powstały ;)) i pudełko

No, powiem, że z ekscytacja otwierałam to pudełko, bo wiadomo, Beatka, to cudeńka robi :)
 I zobaczcie jakie cudo mi się dostało

I jeszcze komplecik

Beatko, już Ci pisałam, dziękuję :) Buziam :)
A, oczywiście jako solenizantka całą niedzielę przeparadowałam w naszyjniku i nie omieszkałam się chwalić wszystkim odwiedzającym ;)

A teraz, wybaczcie zmykam odpoczywać, już wkrótce wracam do Was z kolejnymi postami, bo trochę się napracowałam i mam małe zaległości :)

Debiut w kolorze żółtym ;)

Tak, znowu załatwiłam 2w1 ;)

Zabierałam się i zabierałam i wiecznie motywacji ani czasu nie było. Czasu dalej nie ma, ale motywacja była. I zrobiłam prezent na urodziny ;) Jak się spodziewałam idealnie nie wyszło, ale to w końcu debiut. Już Werce obiecałam podobny, tylko z jej ulubionym Monster High, bo takie akurat mam serwetki. A, no, nie napisałam jeszcze co... chustecznik, moim debiutem jest decu chustecznik ;)

Zaczęłam od żółtej akrylowej farby

Potem najtrudniejsze. Trochę mi się na dłuższych bokach serwetka pogniotła. Już "usłyszałam" od naszej Ani, że trza było na żelazko. Kochana, obiecuję, w wolnej chwili, a na pewno przed kolejną próbą poszukam jak to się klei na żelazko :) Dobra, nie gadam już, tylko pokazuję co mi to wyszło.

Ale, żeby nie było, że to wszystko...w czerwcu mamy żółty z dodatkiem jednego z dwóch kolorów. Pomyślałam, więc, że ozdobię jeszcze dodatkowo ten mój debiucik. Nietrudno chyba się domyśleć, że postawiłam na quilling. Jako, że chustecznik miał być prezentem dla kobiety decyzja była prosta - stawiam na bordo, no trudno o czarne kwiatki. Do bordo-żółtych kwiatuszków dołożyłam kilka listków i dwa tekturkowe Snip-Artowe narożniki. Lekko maznęłam je czerwonym tuszem (reszta tuszu, więc niewiele widać).
A to już efekt końcowy:

Mam nadzieję, że obdarowanej się spodoba...

Jeszcze banerek, żeby dopełnić wszystkich regulaminowych formalności:

Żółty- lubię na ścianach, ale też zależy od odcienia. Teraz mam pasy kurkumy w pokoju :) Jeżeli chodzi o ubrania, to jak dla mnie żółty zbyt krzykliwy. U dziewczynek owszem, lubię. Owoce... hmmm... banany jedynie... i też nie zawsze... o, ananas lubię ;)

Z czym mi się kojarzy? Z ciepłym słonkiem, bo ja ciepłolubna jestem (ok, no powyżej 30 stopni to i dla mnie za dużo ;) ), uwielbiam po zimie pierwsze ciepłe promienie słońca, lubię wiosenne żółte kwiaty, no i te boskie żółte zachody słońca... mmmm...